Zdrave navike u ishrani ne počinju tek u djetinjstvu, već mnogo ranije, dok je beba u maminom stomaku. Ukusi kojima je beba izložena u majčinoj utrobi mogu uticati na to koju će hranu voleti godinama kasnije, ukazuje studija.
Deca mogu pozitivnije reagovati na ukuse kojima su bila izložena još tokom trudnoće, što bi moglo pomoći roditeljima da kod dece podstaknu zdravije navike u ishrani, sugeriše novo međunarodno istraživanje.
Kako je teklo istraživanje
Istraživači su dali sjednoj grupi trudnica kapsule sa prahom kelja, a drugoj kapsule sa prahom šargarepe. Zatim su, pomoću ultrazvučnih snimaka, posmatrali i analizirali reakcije lica fetusa nakon izlaganja tim ukusima u 32. i 36. nedelji trudnoće, piše Juronjuz.
Deca su ponovo posmatrana kada su imala oko tri nedelje, a u najnovijoj fazi istraživanja praćeno je 12 dece u uzrastu od tri godine. U poslednjoj fazi, vlažni pamučni štapići umočeni u prah šargarepe ili kelja držani su ispod nosa svakog deteta. Njihove reakcije su snimane i analizirane, a istraživači su posmatrali izraze lica koji su opisani kao “nasmejano lice” ili “plačljivo lice”.
Tim je potom uporedio te reakcije sa onima zabeleženim pre rođenja i neposredno nakon rođenja. Rezultati su pokazali da su deca koja su pre rođenja bila izložena ukusu šargarepe sa tri godine pozitivnije reagovala na miris šargarepe, dok su negativnije reagovala na kelj. Deca koja su bila izložena kelju pokazala su sličan obrazac – pozitivnije su reagovala na kelj nego na šargarepu.
Naučnici navode da ovi rezultati nadovezuju na ranija istraživanja koja sugerišu da bebe mogu osetiti ukuse iz ishrane majke još pre rođenja. To bi moglo biti korisno roditeljima koji pokušavaju da podstaknu decu da prihvate povrće.
“Na osnovu ovoga možemo pretpostaviti da izlaganje određenom ukusu u kasnoj trudnoći može dovesti do dugotrajnog pamćenja ukusa ili mirisa kod dece, što potencijalno oblikuje njihove prehrambene navike godinama nakon rođenja”, izjavila je glavna autorka studije.
Ipak, tim je naglasio da je studija obuhvatila mali broj majki i dece. Istaknuto je da su potrebna dodatna istraživanja kako bi se utvrdilo da li ponovljeno izlaganje određenim ukusima tokom trudnoće utiče na to koliko će deca kasnije jesti to povrće, kao i da li ulogu u tome imaju i drugi faktori, poput genetike.
Studija pod nazivom objavljena je u naučnom časopisu Developmental Psychobiology.
