Premijer Srpske Savo Minić koji je najavio da će se obezbijediti ugalj i da će RiTE Ugljevik u roku od najkasnije deset dana početi sa radom, nije objasnio odakle i po kojoj cijeni.
Umjesto odgovara na novinarsko pitanje, njegov stranački šef Milorad Dodik obrušio se na novinara BHRT-a Vladimira Šuška kada je upitao od koga i po kojoj cijeni će se nabavljati ugalj za potrebe RiTE Ugljevik.
Ono zbog čega se Dodik obrušio na novinara vjerovatno su tehničke karakteristike i detalji zbog kojih pada u vodu priča da se nastavak rada RiTE Ugljevik može obezbijediti pukom nabavkom uglja.
„Kada se pravi termoelektrana i formira ložište, filteri i šljakeri se podešavaju prema karakteristikama uglja planiranog za potrošnju. Filteri i šljakeri u TE Ugljevik podešeni su prema uglju iz Ugljevika, odnosno prema njegovoj kalorijskoj vrijednosti, količina pepela, učešću nečistoća poput sumpora i drugim tehničkim karakteristikama“, objašnjava za CAPITAL odlično upućeni inženjer koji je insistirao na anonimnosti.
On dalje precizira da se ni u jednoj termoelektrani nikad ne loži sto odsto nekog drugog uglja, već se pravi tzv. termomiks.
„Termomiks se pravi tako da se 10-20 odsto tog drugog uglja miješa sa domicilnim ugljem prema čijim karakteristikama je podešeno i projektovano ložište. To znači da se ne može dovesti bilo kakav ugalj i ložiti, već se može 10-20 odsto tog uglja dodati uglju iz Ugljevika, a rudnik u Ugljeviku trenutno nema ni minimalne količine nakopanog uglja“, kaže naš sagovornik.
Kada je riječ o nabavci uglja, on ističe da se u RiTE Ugljevik u opisanom omjeru može koristiti ugalj sa Bukove Kose kod Prijedora koji je pod koncesijom firme Drvo-Exporta iza koje stoji teslićki biznismen Srđan Klječanin Rufi ili ugalj iz rudnika Kamengrad kod Sanskog Mosta kojim raspolaže kompanija Lager iz Posušja.
„TE Kakanj pored uglja iz Kaknja i Breze za koji je projektovano ložište koristi i ugalj iz Kamengrada, ali isključivo kao dio termomiksa u kojem ugalj iz Kamengrada čini 10-20 odsto“, objašnjava naš sagovornik.
On dodaje da je ugalj berzanska roba i da se može nabaviti iz trećih zemalja, poput Rumunije ili Bugarske, odakle se može dopremiti baržama do Brčkog ili iz još udaljenijih tržišta preko luke Ploče.
„Međutim, osnovni problem je nedostatak uglja iz Ugljevika s kojim treba da se miješa nabavljeni ugalj. To dalje govori da se problem u RiTE Ugljevik može riješiti samo nabavkom dodatne mehanizacije o čemu su juče govorili Dodik i Minić, pri čemu su propustili da kažu ko je odgovoran što je taj sektor u RiTE Ugljevik za dvije decenije njihove vladavine potpuno desetkovan“, zaključuje naš sagovornik.
V.d. generalnog direktora RiTE Ugljevik Žarko Novaković kratko nam je porukom odgovorio da se obratimo generalnom direktoru Elektroprivrede RS Luki Petroviću koji nije odgovarao na pozive našeg portala.
