Časni pojas Presvete Bogorodice, koji je od Spasovdana izložen vjernicima na poklonjenje i molitvu u Hramu Svetog Save na Vračaru u Beogradu, danima okuplja desetine hiljada vjernika koji u miru i molitvi čekaju po nekoliko sati da pristupe svetinji.
Red vjernika koji se neprekidno formira duž vračarskih ulica i Svetosavskog platoa u nedjelju je, kako navode iz Srpske pravoslavne crkve, bio duži od kilometar i po, dok je u Beograd pristiglo više od stotinu autobusa sa vjernicima iz čitave Srbije, Republike Srpske, Crne Gore i drugih srpskih krajeva.
Jedan Beograđanin iz Zemuna rekao je da je u redu stajao oko sat vremena kako bi se poklonio Časnom pojasu Presvete Bogorodice, a toliko je čekala i njegova sugrađanka iz Rakovice.
“Vredi čekati. Sve za majku Božiju i Boga vredi, i nikad nije teško”, kazala je ona.
Sat vremena u koloni je čekao i jedan Novosađanin.
“Vredelo je, naravno, pa uvek vredi kada je reč o ovakvoj svetinji”, rekao je on.
Jedna Beograđanka u koloni ispred Hrama Svetog Save čekala je dva sata.
Prema njenim riječima dolazak Časnog pojasa Presvete Bogorodice u Beograd velika je stvar za pravoslavlje i sve Srbe.
Mladić koji studira u Beogradu rekao je da je u redu čekao gotovo pet sati, ali da mu to ni malo teško nije palo imajući u vidu kolika je svetinja izložena u Hramu.
“Pa kada čovek osvesti kolika je svetinja, 650 godina je prošlo od kako nije bila u Srbiji, ni pet sati koje ćemo provesti u redu nije baš mnogo”, rekao je on.
Žena iz Smederevske Palanke kazala je da bi čekala i 10 sati samo da se pokloni svetinji.
“Ja bih čekala i 10 sati, jer je to događaj koji će da ostane za večita vremena. To se ne događa tako često. Ja imam 71 godinu, mnogo se radujem što ovoliko mladog sveta i deca ima ovde”, navela je ona.
Pojas Presvete Bogorodice, jedna od najvećih svetinja pravoslavnog svijeta, iz manastira Vatoped sa Hilandara stigao je 20. maja u Beograd, a na aerodromu “Nikola Tesla” svetinju su dočekali patrijarh srpski Porfirije i predsjednik Srbije Aleksandar Vučić.
Svetinja je bila izložena u Vaznesenjiskom hramu, odakle je u okviru Spasovdanske litije prenesena u Hram Svetog Save, gdje će biti izložena do 29. maja.
Pojas Presvete Bogorodice se vijekovima čuva u Vatopedu na Svetoj Gori i veoma se rijetko iznosi van manastirskih zidina.
Takođe, Pojas Presvete Bogorodice je njen lični predmet koji se čuva u manastiru Vatopedu i podijeljen je u tri dijela i predstavlja jedinstvenu svetinju opstalu iz ovozemaljskog života Majke Božje.
Prema predanju, pojas od kamilje dlake satkala je sama Bogorodica, a prilikom njenog vaznesenja na nebesa, predala ga je apostolu Tomi.
Čuvanje Časnog pojasa preuzele su dvije pobožne žene iz Jerusalima, a Bogorodica je neposredno prije svog Uspenja naložila jevanđelisti Jovanu da ovim ženama podijeli i njene dvije rize.
Dužnost čuvanja njene odjeće iz generacije u generaciju nastavljala bi po jedna pobožna, nevina djevojka koja je poticala iz njihove porodice.
U vrijeme imperatora Arkadija, sina Teodosija Velikog, Časni pojas je prenesen u slavnu prestonicu Vizantijskog carstva, Konstantinopolj kako bi štitila prestonicu i njene stanovnike od svakog neprijateljskog napada, nesreće i demonske zamke.
Potom je Časni pojas prenesen u grad Zilu u Kapadokiji, a kasnije je ponovo vraćen u Konstatinopolj.
Oko 1150. godine Časni pojas se nalazio u Velikoj palati u Carigradu, u hramu Svetog arhangela Mihaila. Najvjerovatnije je isječen, a njegovi dijelovi su preneseni u ostale hramove.
U 12. vijeku, tačnije u vrijeme vladavine cara Manojla i Komnina zvanično je uspostavljen praznik Časnog pojasa 31. avgusta.
Časni pojas prešao je u srpske ruke kada je Sveti knez Lazar oko 1.330. godine porazio bugarsku vojsku, a 10 godina kasnije ga je poklonio manastiru Vatopedu i od tada se čuva u oltaru katolikona – sabornog hrama manastira.
Za vrijeme Turkokratije bratstvo manastira je odlazilo u litije noseći Časni pojas na Krit, Makedoniju, Trakiju i u Malu Aziju radi osvećenja i ukrepljenja pođarmljenog grčkog naroda, kao i radi oslobađljnja svake zarazne bolesti.
Postoje stotine svjedočanstava o iscjeljenjima ili dobijanju poroda onih koji su sa vjerom i molitvom pristupili Čudesnom pojasu Presvete Bogorodice.
Sveti velikomučenik knez Lazar Kosovski je 1371. godine poklonio Časni pojas manastiru Vatopedu na Svetoj Gori gdje se ova velika svetinja čuva od tada do danas.
Iz neobičnog poštovanja i ljubavi svetogorskih monaha prema Presvetoj Bogorodici, još od davnina iznedrena je tradicija da se poklonicima, na njihovu molbu, daju komadići trake koja se osvještava na samom pojasu Presvete Bogomajke za blagoslov i duhovno ukrepljenje – jačanje duše i vjere.
