Glumac Milivoje Mića Tomić izgradio je karijeru na sporednim ulogama, ali je upravo tim putem postao jedno od najprepoznatljivijih lica domaćeg filma.
Milivoje Mića Tomić, glumac čije lice znaju generacije, imao je karijeru koja je bila jedna od najneobičnijih na domaćoj sceni. Dok su se drugi borili za glavne uloge, Mića je bežao od njih – i upravo zato postao legenda.
Rođen je na današnji dan, 10. februara, 1920. godine u Beogradu i tokom više od četiri decenije glume igrao je sve ono što se na papiru zove “sporedna uloga”. Međutim, njegove sporedne uloge su se na platnu pretvarale u glavnu atrakciju. Publika je iz bioskopa izlazila prepričavajući njegove replike, dok su imena glavnih glumaca često ostajala u njegovoj senci.
Mića Tomić se pojavljivao u filmovima koji su danas sveto pismo domaće kinematografije. Publika ga najčešće vezuje za film “Maratonci trče počasni krug”, gde je u nekoliko scena uspeo da ostane upamćen rame uz rame sa glavnim junacima. Igrao je i u filmu “Ko to tamo peva”, kao i u nizu drugih ostvarenja u kojima su se njegove kratke, ali precizne uloge pretvarale u male glumačke lekcije.
Upućeni tvrde da je svesno birao likove sa margine jer je verovao da se karakter vidi tek kad glumac nema vremena da se sakrije iza dužine uloge.
Pored filma, Tomić je bio prisutan i na televiziji, u serijama koje su se gledale porodično, gde je najčešće tumačio likove starijih ljudi, komšija, činovnika i čudaka, ali uvek s dozom topline i humora zbog kojih je publika imala osećaj da ga lično poznaje. U pozorištu je decenijama bio oslonac Ateljea 212, gde je važio za glumca koji i bez velike uloge može da “drži predstavu”“.
Hteo da bude pravnik
Milivoje Mića Tomić uopšte nije planirao da postane glumac. Studirao je pravo, ali ga je slučajni izlazak na scenu zauvek odveo drugim putem. Jedna improvizacija, nekoliko pogrešnih koraka i smeh cele sale bili su dovoljni da shvati da mu je sudnica tesna, a pozornica sudbina.
Kolege su govorile da je Tomić bio glumac koji može da “ukrade scenu bez da to ikome smeta”, a kritičari su ga godinama nazivali majstorom malih, ali nezaboravnih uloga.
Zato se danas njegovo ime i prezime ne vezuje za jedan naslov, već za čitavu epohu filmova u kojima se pojavljivao tiho, a izlazio glasno.
Mića Tomić preminuo je 23. avgusta 2000. godine u Beogradu, tiho, baš kao što je i živeo – van centra pažnje. Ipak, paradoks ostaje: čovek koji nikada nije bio glavni junak zauvek je ostao jedan od najvažnijih likova domaćeg glumišta.
Informer.rs
